Rewolucja Gajdara

Piotr Awen (autor), Alfred Koch (autor)
Janusz Stawiński (tłumacz), Leszek Balcerowicz (autor przedmowy), Forum Obywatelskiego Rozwoju (partner)

Tytuł i podtytuł:     Rewolucja Gajdara. Historia rosyjskich reform z pierwszej ręki
Dane oryginału:     Революция Гайдара. История реформ 90-х из первых рук, Alpina Publisher, 2013
Cena okładkowa:     49 zł
Oprawa:     twarda
Liczba stron:     452
Format:     B5
Język:     polski
Wydanie:     pierwsze
Data wydania:     25.11.2015
Dostępne formaty:     książka drukowana
ISBN:     978-83-63391-00-3

Opis

Od początku lat dziewięćdziesiątych XX wieku, kiedy „drużyna Gajdara” podjęła zadanie zreformowania gospodarki Rosji, upłynęło dużo czasu, ale do dziś trwają spory o to, czy reformy przeprowadzano w porę i w sposób prawidłowy.

  • Czy Jegor Gajdar ocalił Rosję przed głodem i wojną domową, czy nie istniało zagrożenie poja­wienia się takich zjawisk?
  • Czy można było poczekać z uwolnieniem cen, czy było to posunięcie konieczne?
  • Czy była alternatywa dla ekipy Gajdara i jej liberalnego kursu?
  • Jakie naprawdę były przyczyny upadku Związku Radzieckiego?
  • Dlaczego nie doszło w Rosji do stworzenia prawdziwie liberalnej gospodarki, a reformy utknęły w pół drogi?

O tym, jak trudne, skomplikowane i w końcu nieuwieńczone sukcesem były wysiłki zdecydowanego przekształcenia Rosji, dowiemy się z wywiadów Piotra Awena i Alfreda Kocha z członkami ekipy Gajdara i jego współpracownikami, współtwórcami reform z lat dziewięćdziesiątych. Z zamieszczonych w książce rozmów wyłania się interesujący i przejmujący obraz, jaki po upadku Związku Radzieckiego przedstawiała Rosja, kraj rozdzierany sprzecznościami i szukający drogi przejścia od epoki wszechwładnego monopolu komunistycznego państwa we wszystkich dziedzinach do modelu demokracji parlamentarnej i zliberalizowanej gospodarki.

Rozmówcy autorów wywiadów otwarcie i szczerze opowiadają o sukcesach i niepowodzeniach reform, o gospodarce i władzy, o przebiegu wyborów do Dumy Państwowej i wyborów prezydenckich, a w związku z tym o roli Borysa Jelcyna, oraz – co najważniejsze – o osobowości i działalności Jegora Gajdara, który na zawsze pozostanie symbolem rosyjskich reform.

O Jegorze Gajdarze

Jegor Gajdar (1956–2006) – wnuk pisarza Arkadija P. Gajdara (właśc. nazwisko A.P. Golikow) i syn admirała Timura Gajdara. W 1978 roku Gajdar ukończył studia na wydziale ekonomicznym Uniwersytetu Moskiewskiego i poświęcił się pracy naukowej. Uprawiał też publicystykę ekonomiczną.

Od 1980 roku był członkiem KPZR. Był redaktorem działu gospodarczego pisma KC KPZR „Kommunist”, a od 1990 roku kierował działem ekonomicznym dziennika „Prawda”. W 1991 roku wystąpił z KPZR i został doradcą Borysa Jelcyna.

Po upadku Związku Radzieckiego powierzono mu kierowanie resortem finansów w rządzie Federacji Rosyjskiej i wraz z grupą współpracowników przystąpił do wprowadzania fundamentalnej reformy gospodarki rosyjskiej. W trakcie tej reformy, zwanej „terapią szokową”, między innymi uwolniono ceny, co wywołało gwałtowny wzrost inflacji i drastyczny spadek poziomu życia ludności, ale jednocześnie udało się zredukować deficyt budżetowy oraz zmniejszyć dług zagraniczny Rosji.

W 1991 roku Gajdar był ministrem rozwoju gospodarczego, od 15 czerwca do 14 grudnia 1992 roku sprawował urząd premiera, a od września 1993 roku do stycznia 1994 roku pierwszego wicepremiera rządu Federacji Rosyjskiej.

W 1994 roku założył partię Demokratyczny Wybór Rosji, a w 1999 roku współtworzył, z Anatolijem Czubajsem, Sojusz Sił Prawicowych. W latach 1999–2003 był deputowanym do Dumy Państwowej. W 2001 roku doprowadził do połączenia Wyboru Rosji z Sojuszem Sił Prawicowych.

Po przejęciu przez Władimira Putina władzy w Rosji Jegor Gajdar krytykował jego politykę, która doprowadziła kraj do odejścia od systemu gospodarki wolnorynkowej.

O autorach

Piotr Awen – doktor ekonomii, absolwent Uniwersytetu Moskiewskiego, w rządzie Gajdara był ministrem międzynarodowych stosunków gospodarczych. Obecnie działa w dziedzinie bankowości.

Alfred Koch – doktor ekonomii, absolwent Leningradzkiego Instytutu Finansowo-Ekonomicznego, był współpracownikiem mera Sankt Petersburga Anatolija Sobczaka, a po przeniesieniu się do Moskwy pełnił różne stanowiska w rządzie Federacji Rosyjskiej. Po odejściu z polityki działa w dziedzinie biznesu. Jest też publicystą i autorem wielu książek.